With you without you - ஒரு பார்வை

ரமேஷ் விதானகே இயக்கிய With you Without you படத்தைக் காண வாய்ப்பு கிடைத்தது. வடபழனியில் உள்ள ஆர்கேவி ஸ்டூடியோவில் திரையிட்டார்கள். பல்வேறுவிதமான சமூக ஆர்வலர்கள் இயக்க/இலக்கியவாதிகளுடன் நாங்களும் பார்த்தோம்.

இப்படம் போருக்குப் பின்னான இலங்கையை சித்தரிக்கிறது என இயக்குனர் கூறுகிறார். இப்படத்தை இரண்டு கோணத்தில் அணுகலாம்.

முதலாவது கலைநோக்குப் பார்வை.

கதை சுருக்கம்: இலங்கையில் ஒரு மலைக்கிராமத்தில் அடகுக்கடை வைத்திருக்கும் நாயகன் அந்த கடைக்கு அடிக்கடி வரும் நாயகியின் மீது காதல் கொள்கிறான். யாழ்ப்பாணத்திலிருந்து அகதியாய் வந்து தன் இனத்தவருடன் தங்கியிருக்கும் நாயகியின் துயரம் கண்டு கழிவிரக்கத்தின்பால் அவளையே மணமுடிக்கிறான். அதற்குப் பின்னான மணவாழ்க்கையின் இனிப்பு கசப்புகளை அடுக்குகிறது இப்படம்.

நாயகன் ஷ்யாம் ஃபெர்னாண்டஸ் இறுக்கமான கதாபாத்திரத்தில் நடித்திருகிறார். ரெஸ்லிங் குத்துச்சண்டையை அதிக சத்தத்தில் வைத்து பார்க்கிறார். அடகுக்கடைக்கு வரும் ஏழை எளியோரிடம் கறாராக இருக்கிறார். தேயிலைத் தோட்டத்தில் ஒருபகுதியை வாங்க நினைக்கிறார். கல்யாண ஃபோட்டோவில் கூட இறுக்கமாகவே இருக்கிறார். அவரது இறுக்கமான மனநிலைக்கு என்ன காரணம் என்பதை பிற்பகுதியில் விளக்கியிருப்பது அழகு.

நாயகி அஞ்சலி மிகச்சிறந்த நடிப்பை வெளிப்படுத்தியிருக்கிறார். கண்களாலேயே உணர்ச்சிகளைக் கொட்டி இவர் கவர்ந்துவிடுகிறார். காதலாகட்டும், மணாளனிடம் ஆசையை சொல்வதாகட்டும், மனப்பிறழ்வு உண்டாகும் காட்சியாகட்டும் அனைத்திலும் கண்களைக்கொண்டே வென்றிருக்கிறார். தான் தங்கியிருக்கும் இடத்தில் கீழ்த்தரமாய் நடத்தப்படும் நாயகியின் நிலை ‘போருக்குப்பின் அகதி’யாய் வந்தவர்களின் நிலையை அப்படியே பிரதிபலிக்கிறது.

இன்னொரு நுணுக்கம் இசை. பெரும்பாலான இடத்தில் மௌனத்தையே இசையாக அளித்திருக்கிறார். நல்லபடியாக சென்றுகொண்டிருக்கும் இவர்களது மணவாழ்வில் நாயகனின் நண்பர் மூலம், நாயகன் இலங்கை ராணுவத்தில் இருந்தவர் பின் அதிலிருந்து விலகியவர் எனத் தெரிய வருகிறது. தன் இனத்தையே அழித்த படையில் இருந்தவனை தன் காதலாக கணவனாக நாயகியால் ஏற்கமுடியவில்லை. இதனால் ஏற்படும் விரிசல்களும் இன்னபிறவும் திரையில் காண்க.

இந்த ஏற்புடைமையை இசையாலும் மௌனத்தாலும் நிரப்பி பல்வேறுவிதமான காட்சியமைப்பைக் கொண்டு அழகாக சொல்லியிருக்கிறார் இயக்குநர்.

தாலியை அடகு வைக்கும் வயோதிகப் பெண், சமையற்கார லட்சுமி, நண்பர் காமினி என வெகுசில கதாபாத்திரங்களே வந்தாலும் அவை முழுமையாக மனதில் தங்கிவிடுகிறது. மொத்தத்தில் ரசிக்கவேண்டிய திரைப்படம்.

தஸ்தாயெவ்ஸ்கியின் குறுநாவலைத் தழுவிய கதை அமைப்பு என்றாலும் நாயகன் நாயகியின் நடிப்பு இசை போன்ற தனிச்சிறப்புகள் கதையை வேறுதளத்தில் அட்டகாசமாக வாழ்வியலை பிரதிபலிக்கின்றன.

அரசியல் பார்வையில் அணுகினால் இப்படம் தடைசெய்யப்படும் அளவுக்குச் சென்றதில் இருக்கும் நியாயங்கள் புலப்படுகின்றன.

நாயகனின் படைக்குழு வீரர்கள் ஒரு தமிழ்ப்பெண்ணை கற்பழிக்கிறார்கள். அவர்கள் நீதியின் முன் நிறுத்தப்பட, நாயகன் பொய்சாட்சி சொல்லி அவர்களைத் தப்பிக்க வைக்கிறார். அந்தக் குற்ற உணர்வில் நாயகன் ராணுவத்தை விட்டு வெளியேறுவதாய் வருகிறது கதை. நாயகன் இல்லையென்றால் நாங்கள் தண்டிக்கப்பட்டிருப்போம் என நண்பர் புலம்புவது வேடிக்கையாக இருக்கிறது.

அளவிற்கதிகமான கொடூரங்களை அரங்கேற்றிய ராணுவ வீரர்கள் நீதிமன்றத்தில் நிறுத்தப்பட்டதன் ஆதாரமே இல்லாத நிலையில், அவர்கள் தண்டிக்கப்படுவதன் சாத்தியக்கூறுகள் இருந்ததாகக் காண்பித்திருப்பது முற்றிலும் தவறு.

நாயகனின் பின்புலத்தை அறிந்தபின் நாயகியுடன் ஏற்படும் விவாதம் ஒன்றில் நாயகி ‘என் இரு சகோதரர்களை நீங்கள் தான் கொன்றீர்கள். எத்தனை பெண்களை நீங்கள் கற்பழித்தீர்கள். எத்தனை பேரை கொன்றீர்கள். எத்தனை பேரிடம் கொள்ளையடித்தீர்கள்” என்று கேட்க, ‘நான் என் கடமையைத்தான் செய்தேன்’ எனவும் ‘உன் சகோதரர்கள் தமிழ் தீவிரவாதிகளாக இருந்திருக்கலாம்’ என்றும் பதிலளிக்கிறார்.

படம் முடிந்தபின் நடந்த விவாதத்தில் சிலர் இந்த தமிழ் தீவிரவாதி என்ற வார்த்தையை அகற்றும்படி வலியுறுத்தினர். இதனால் என்ன பயன் எனத்தெரியவில்லை. அங்கே அவர்கள் தீவிரவாதிகளாகத்தானே பார்க்கப்படுகிறார்கள். வடஇந்தியாவில் கூட பலர் புலிகளை தீவிரவாதிகள் என்றே அழைக்கின்றனர். இந்த உண்மையை மறைத்து என்ன ஆகப்போகிறதென்று தெரியவில்லை. தமிழ் செண்டிமெண்ட் என்று சொல்வதையெல்லாம் ஏற்கமுடியவில்லை.

மேலும் அப்படை வீரர்கள் குற்ற உணர்வுடனே இருப்பதாகச் சொல்கிறார்கள். இது நியாயமாகப்பட்டாலும் அவர்களின் பாத்திரங்கள் கட்டமைப்பு அப்படியல்ல என்றே காட்டுகிறது. இதுகுறித்த விவாதத்தில் மே 17 இயக்கத்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் முன்வைத்த தகவல்கள் அதிபயங்கரமானது. கற்பழித்த வீரனே எவ்விதக் குற்ற உணர்வும் கவலையுமின்றித் திரியும் பட்சத்தில் பொய்சாட்சி நாயகன் குற்ற உணர்வில் குமுறுவது எடுபடவில்லை.

தமிழர்கள் தமிழில் பேசியும் இவர்கள் சிங்களத்திலேயே பதில் அளிப்பது, நடனமாடியே உணவு பரிமாறுவது, மலைகளை வெறிக்க வெறிக்க பார்ப்பது போன்ற குறியீடுகள் சிங்களப் போக்கை காட்டுகிறது. படம் முழுக்க பின்னணியில் ஒலிக்கும் தமிழ்ப்பாடல்கள், நாயகனின் திடீர் மனமாற்றம், காணாமல்போகும் துப்பாக்கி என சில வெற்றிடங்கள் குறையாக உள்ளன.

விவாதம் முடிந்து அரங்கை விட்டு வெளிவரும்பொழுது ஒரு ஈழப்பெண் சொன்னார். ‘உணர்வுகளை விட்டுவிட்டு புத்தியையும் கொஞ்சம் உபயோகிக்கவும்’. உண்மை.

ஒன்றரை மணிநேர சினிமாவால் ஒருவனது தர்க்கமும் நிலைப்பாடும் மாறவோ உடையவோ செய்யும் என்றிருந்தால் இப்படத்தை தடை செய்வதில் தவறில்லை. மற்றபடி உழைப்பு, கதையின் அழகு, படமாக்கப்பட்ட விதம் என்பதற்காக நிச்சயம் பாராட்டப்பட வேண்டிய ஒரு உலகப்படம்.

- ஷா